نویسنده و بازبین علمی: دکتر حسین یوسف‌فام، جراح کولورکتالمشاهده صفحه معرفی حرفه‌ای دکتر حسین یوسف‌فامسرطان روده بزرگ و راست‌روده (رکتوم) یکی از بیماری‌هایی است که درباره آن باورهای نادرست زیادی وجود دارد. بعضی از این باورها باعث می‌شوند افراد علائم هشداردهنده را جدی نگیرند و بعضی دیگر باعث ترس غیرضروری از کولونوسکوپی، جراحی یا درمان سرطان شوند.واقعیت این است که سرطان کولورکتال در بسیاری از موارد قابل پیشگیری یا تشخیص زودهنگام است. غربالگری می‌تواند پولیپ‌های پیش‌سرطانی را شناسایی و در برخی موارد از تبدیل آنها به سرطان جلوگیری کند. همچنین سرطان کولورکتال در مراحل اولیه ممکن است هیچ علامتی ایجاد نکند؛ بنابراین تنها منتظر بروز علائم ماندن روش مناسبی برای پیشگیری نیست.

در این مقاله 14 باور غلط درباره سرطان روده بزرگ و رکتوم را بررسی می‌کنیم و در هر مورد، باور رایج را از واقعیت علمی جدا می‌کنیم.


باور غلط اول: اگر خون در مدفوع داشته باشم، حتماً هموروئید است

واقعیت: خیر.

هموروئید و شقاق مقعد از علل شایع خونریزی از مقعد هستند، اما خونریزی را نباید بدون بررسی به هموروئید نسبت داد.

خونریزی از مقعد می‌تواند در بیماری‌های مختلفی از جمله پولیپ، بیماری‌های التهابی روده و سرطان کولورکتال نیز دیده شود. رنگ خون نیز به تنهایی نمی‌تواند علت خونریزی را مشخص کند.

اگر خونریزی جدید، مکرر یا همراه با تغییر در عادات دفع، کاهش وزن، کم‌خونی یا سایر علائم هشداردهنده باشد، باید علت آن توسط پزشک بررسی شود.

برای آشنایی بیشتر با این موضوع:
علائم سرطان روده بزرگ و رکتوم

باور غلط دوم: اگر هیچ علامتی ندارم، پس سرطان روده ندارم

واقعیت: خیر.

سرطان کولورکتال، به‌خصوص در مراحل اولیه، ممکن است هیچ علامت مشخصی ایجاد نکند. به همین دلیل غربالگری برای افراد واجد شرایط حتی زمانی که کاملاً احساس سلامت می‌کنند اهمیت دارد.

هدف غربالگری این است که بیماری یا ضایعات پیش‌سرطانی قبل از ایجاد علائم شناسایی شوند.

انجمن سرطان آمریکا در توصیه‌های فعلی خود، شروع غربالگری افراد با خطر متوسط را از ۴۵ سالگی توصیه می‌کند.

راهنمای جامع غربالگری سرطان روده بزرگ

باور غلط سوم: سرطان روده بزرگ فقط در افراد بالای ۵۰ سال اتفاق می‌افتد

واقعیت: خیر.

خطر سرطان کولورکتال با افزایش سن بیشتر می‌شود، اما این بیماری می‌تواند در افراد جوان‌تر نیز ایجاد شود.

افزایش توجه علمی به سرطان کولورکتال در سنین پایین‌تر باعث شده است که افراد جوانی که علائم هشداردهنده دارند، صرفاً به دلیل سن پایین از بررسی مناسب محروم نشوند.

سن پایین نباید باعث شود خونریزی مقعدی، تغییر پایدار در اجابت مزاج، کم‌خونی فقر آهن یا کاهش وزن بدون علت نادیده گرفته شود.

باور غلط چهارم: سرطان روده بزرگ حتماً ارثی است

واقعیت: بیشتر موارد سرطان کولورکتال ارثی نیستند.

برخی افراد به دلیل سابقه خانوادگی یا وجود سندرم‌های ارثی مانند سندرم لینچ یا پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی (FAP) در معرض خطر بالاتری قرار دارند.

اما داشتن سرطان کولورکتال در خانواده به این معنی نیست که حتماً یک بیماری ژنتیکی ارثی وجود دارد. سابقه خانوادگی می‌تواند خطر فرد را افزایش دهد، حتی اگر یک سندرم ژنتیکی مشخص وجود نداشته باشد.

بنابراین سابقه سرطان روده بزرگ و پولیپ‌های پیشرفته در بستگان نزدیک باید هنگام تعیین برنامه غربالگری مورد توجه قرار گیرد.

باور غلط پنجم: اگر در خانواده‌مان سرطان روده نداریم، نیازی به غربالگری ندارم

واقعیت: خیر.

نداشتن سابقه خانوادگی به معنی صفر بودن خطر نیست. بسیاری از افرادی که به سرطان کولورکتال مبتلا می‌شوند، سابقه خانوادگی شناخته‌شده‌ای از این بیماری ندارند.

به همین دلیل، افراد با خطر متوسط نیز باید بر اساس سن و شرایط خود در برنامه غربالگری قرار گیرند.

افرادی که سابقه خانوادگی قابل توجه، بیماری التهابی روده، سابقه پولیپ‌های خاص یا سندرم‌های ارثی دارند ممکن است به برنامه غربالگری متفاوت و زودتری نیاز داشته باشند.

باور غلط ششم: فقط کولونوسکوپی می‌تواند سرطان روده را پیدا کند

واقعیت: خیر.

کولونوسکوپی یکی از مهم‌ترین روش‌های بررسی کولورکتال است، اما تنها روش غربالگری نیست.

بسته به شرایط فرد، روش‌های مختلفی برای غربالگری وجود دارند؛ از جمله آزمایش‌های مدفوع، کولونوسکوپی و برخی روش‌های تصویربرداری.

با این حال، یک نکته بسیار مهم وجود دارد: اگر نتیجه یک تست غربالگری غیر از کولونوسکوپی غیرطبیعی باشد، معمولاً برای بررسی و تشخیص علت به کولونوسکوپی نیاز خواهد بود.

برای آشنایی کامل‌تر:
روش‌های تشخیص سرطان روده بزرگ و رکتوم

باور غلط هفتم: اگر پولیپ پیدا شود، حتماً سرطان است

واقعیت: خیر.

پولیپ به معنی سرطان نیست. بسیاری از پولیپ‌ها خوش‌خیم هستند، اما برخی انواع پولیپ‌ها می‌توانند در صورت باقی ماندن و گذشت زمان به ضایعات پیش‌سرطانی یا سرطان تبدیل شوند.

به همین دلیل، شناسایی و برداشتن برخی پولیپ‌ها در زمان کولونوسکوپی اهمیت زیادی دارد.

پولیپ‌های مختلف ویژگی‌های متفاوتی دارند و تصمیم‌گیری درباره زمان کولونوسکوپی بعدی به نوع، تعداد، اندازه و ویژگی‌های پاتولوژیک آنها بستگی دارد.

باور غلط هشتم: اگر پولیپ برداشته شود، دیگر هیچ وقت به کولونوسکوپی نیاز ندارم

واقعیت: لزوماً چنین نیست.

پس از برداشتن پولیپ، زمان کولونوسکوپی بعدی بر اساس یافته‌های کولونوسکوپی و گزارش پاتولوژی تعیین می‌شود.

برخی بیماران ممکن است نیاز به پیگیری زودتر داشته باشند و برخی دیگر فاصله طولانی‌تری تا بررسی بعدی داشته باشند.

بنابراین توصیه «هر بیمار دقیقاً هر سه یا پنج سال یک بار کولونوسکوپی انجام دهد» برای همه افراد صحیح نیست.

باور غلط نهم: باریک شدن مدفوع یعنی حتماً سرطان روده دارم

واقعیت: باریک شدن مدفوع به تنهایی تشخیص سرطان نیست.

شکل مدفوع می‌تواند تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار گیرد و باریک شدن مدفوع به تنهایی نشانه اختصاصی سرطان کولورکتال نیست.

اما اگر تغییر شکل یا الگوی دفع جدید و مداوم باشد و به‌خصوص با خونریزی، کاهش وزن، کم‌خونی یا سایر علائم همراه شود، باید علت آن بررسی شود.

باور غلط دهم: اگر تست خون مدفوع منفی باشد، دیگر سرطان روده ندارم

واقعیت: تست مدفوع منفی خطر را کاهش می‌دهد، اما سرطان را با قطعیت رد نمی‌کند.

آزمایش‌های مدفوع یکی از گزینه‌های غربالگری سرطان کولورکتال هستند، اما هیچ تست غربالگری صددرصد حساس نیست.

همچنین اگر فردی علامت هشداردهنده داشته باشد، تصمیم درباره بررسی بیشتر نباید صرفاً بر اساس نتیجه یک تست غربالگری مدفوع گرفته شود.

غربالگری و بررسی تشخیصی دو موضوع متفاوت هستند؛ فرد بدون علامت برای غربالگری بررسی می‌شود، در حالی که فرد دارای علائم نیازمند ارزیابی علت علائم است.

باور غلط یازدهم: اگر سبک زندگی سالم داشته باشم، دیگر سرطان روده نمی‌گیرم

واقعیت: سبک زندگی سالم خطر را کاهش می‌دهد، اما تضمین نمی‌کند که سرطان ایجاد نشود.

فعالیت بدنی مناسب، حفظ وزن سالم، تغذیه متعادل و محدود کردن مصرف گوشت‌های فرآوری‌شده می‌تواند به کاهش خطر سرطان کولورکتال کمک کند.

با این حال، حتی افراد سالم و فعال نیز ممکن است به سرطان کولورکتال مبتلا شوند. بنابراین رعایت سبک زندگی سالم جایگزین غربالگری مناسب نمی‌شود.

باور غلط دوازدهم: جراحی سرطان روده باعث پخش شدن سرطان می‌شود

واقعیت: جراحی استاندارد سرطان کولورکتال با هدف برداشتن کامل تومور و غدد لنفاوی مربوطه انجام می‌شود و در بسیاری از بیماران بخش اصلی درمان است.

این تصور که «دست زدن به تومور باعث پخش شدن سرطان می‌شود» یک باور قدیمی و نادرست است.

نوع جراحی بر اساس محل تومور، مرحله بیماری، وضعیت بیمار و سایر عوامل تعیین می‌شود. در بسیاری از موارد نیز می‌توان از روش‌های کم‌تهاجمی مانند جراحی لاپاراسکوپی استفاده کرد.

برای آشنایی بیشتر با موضوع جراحی:
جراحی سرطان روده بزرگ

باور غلط سیزدهم: مرحله چهار سرطان روده یعنی دیگر هیچ درمانی وجود ندارد

واقعیت: مرحله چهار بیماری جدی است، اما لزوماً به معنی پایان درمان نیست.

در سرطان کولورکتال متاستاتیک، نوع و محل متاستازها، تعداد آنها، وضعیت عمومی بیمار و ویژگی‌های مولکولی تومور در انتخاب درمان اهمیت دارند.

در برخی بیماران، جراحی متاستازها یا درمان‌های موضعی در کنار درمان سیستمیک می‌تواند مطرح باشد. در سایر بیماران نیز داروهای شیمی‌درمانی، درمان‌های هدفمند یا ایمونوتراپی بر اساس ویژگی‌های تومور مورد استفاده قرار می‌گیرند.

بنابراین مرحله چهار یک وضعیت جدی است، اما نباید آن را معادل «هیچ کاری نمی‌توان انجام داد» دانست.

باور غلط چهاردهم: ایمونوتراپی برای همه بیماران سرطان روده مناسب است

واقعیت: ایمونوتراپی برای همه بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال مناسب یا مؤثر نیست.

یکی از مهم‌ترین عوامل در انتخاب برخی درمان‌های ایمنی، بررسی ویژگی‌های مولکولی تومور مانند وضعیت MSI-H یا dMMR است.

در برخی بیماران دارای این ویژگی‌ها، داروهای مهارکننده نقاط کنترلی سیستم ایمنی می‌توانند نقش مهمی در درمان داشته باشند.

بنابراین نمی‌توان صرفاً بر اساس تشخیص «سرطان روده بزرگ» گفت که بیمار باید ایمونوتراپی دریافت کند. انتخاب درمان باید بر اساس مرحله بیماری، ویژگی‌های مولکولی تومور و نظر تیم درمان انجام شود.

مصاحبه دکتر حسین یوسف فام با استودیو عرفان در مورد 14 باور غلط درباره سرطان روده بزرگ

 

اطلاعات NCI درباره تحقیقات و درمان‌های نوین سرطان کولورکتال


جمع‌بندی 14 باور غلط درباره سرطان روده بزرگ

باور غلط واقعیت
خونریزی همیشه از هموروئید است. خونریزی باید بر اساس شرایط بیمار بررسی شود.
بدون علامت بودن یعنی سرطان نداریم. سرطان اولیه ممکن است بدون علامت باشد.
سرطان روده فقط در سالمندان رخ می‌دهد. افراد جوان نیز ممکن است مبتلا شوند.
همه سرطان‌های روده ارثی هستند. بیشتر موارد ارثی نیستند، اما برخی سندرم‌های ارثی اهمیت زیادی دارند.
بدون سابقه خانوادگی نیازی به غربالگری نیست. افراد با خطر متوسط نیز باید از سن مناسب غربالگری شوند.
کولونوسکوپی تنها تست غربالگری است. روش‌های مختلف غربالگری وجود دارد.
هر پولیپ یعنی سرطان. بسیاری از پولیپ‌ها سرطانی نیستند.
بعد از برداشتن پولیپ دیگر کولونوسکوپی لازم نیست. زمان پیگیری بر اساس یافته‌ها تعیین می‌شود.
باریک شدن مدفوع یعنی سرطان. این علامت اختصاصی سرطان نیست.
تست خون مدفوع منفی یعنی سرطان وجود ندارد. هیچ تست غربالگری صددرصد حساس نیست.
سبک زندگی سالم مانع قطعی سرطان می‌شود. خطر را کاهش می‌دهد اما آن را صفر نمی‌کند.
جراحی باعث پخش سرطان می‌شود. جراحی استاندارد برای درمان و کنترل سرطان انجام می‌شود.
مرحله چهار یعنی هیچ درمانی وجود ندارد. درمان‌های مختلفی بسته به شرایط بیمار وجود دارد.
ایمونوتراپی برای همه بیماران مناسب است. انتخاب آن به ویژگی‌های تومور و شرایط بیمار بستگی دارد.

پرسش‌های متداول درباره باورهای غلط سرطان روده بزرگ

آیا هر خونریزی از مقعد نیاز به کولونوسکوپی دارد؟

خونریزی از مقعد علل مختلفی دارد و تصمیم درباره کولونوسکوپی به سن، نوع و تداوم خونریزی، سابقه خانوادگی و سایر علائم و عوامل خطر بستگی دارد. بنابراین بهتر است علت خونریزی توسط پزشک مشخص شود و صرفاً به هموروئید نسبت داده نشود.

آیا سرطان روده بزرگ در افراد جوان هم اتفاق می‌افتد؟

بله. اگرچه خطر بیماری با افزایش سن بیشتر می‌شود، سرطان کولورکتال در افراد جوان نیز رخ می‌دهد. وجود علائم هشداردهنده در فرد جوان باید جدی گرفته شود.

آیا اگر کولونوسکوپی انجام دهم دیگر هیچ وقت سرطان روده نمی‌گیرم؟

خیر. کولونوسکوپی بسیار ارزشمند است، اما هیچ روش پزشکی تضمین صددرصدی ایجاد نمی‌کند. کیفیت آمادگی روده، کامل بودن بررسی، یافته‌های قبلی و برنامه پیگیری اهمیت دارند.

آیا سرطان روده بزرگ قابل پیشگیری است؟

برخی موارد سرطان کولورکتال را می‌توان با غربالگری و شناسایی و برداشتن پولیپ‌های پیش‌سرطانی پیشگیری کرد. سبک زندگی سالم نیز می‌تواند خطر بیماری را کاهش دهد.

آیا سرطان روده بزرگ قابل درمان است؟

بسیاری از سرطان‌های کولورکتال، به‌خصوص در مراحل اولیه، قابل درمان هستند. حتی در بیماری پیشرفته نیز بسته به محل و تعداد متاستازها و ویژگی‌های تومور، گزینه‌های درمانی مختلفی وجود دارد.


چه زمانی باید برای بررسی سرطان روده بزرگ اقدام کنیم؟

اگر خونریزی از مقعد، خون در مدفوع، تغییر پایدار در اجابت مزاج، کاهش وزن بدون علت، کم‌خونی فقر آهن، درد مداوم شکم یا سایر علائم جدید و نگران‌کننده دارید، بهتر است ارزیابی پزشکی را به تأخیر نیندازید.

اگر علامتی ندارید نیز، در صورت قرار گرفتن در گروه سنی یا خطر مناسب، درباره برنامه غربالگری با پزشک خود مشورت کنید.

برای آشنایی جامع‌تر با خود بیماری می‌توانید راهنمای اصلی سایت را مطالعه کنید:
راهنمای جامع سرطان روده بزرگ و رکتوم

مشاوره و ارزیابی تخصصی

اگر علائم مشکوک، سابقه خانوادگی سرطان کولورکتال یا پولیپ، نتیجه غیرطبیعی کولونوسکوپی یا تشخیص سرطان روده بزرگ و رکتوم دارید، ارزیابی توسط پزشک آشنا با بیماری‌های کولورکتال می‌تواند در انتخاب مسیر مناسب تشخیص و درمان کمک‌کننده باشد.

دکتر حسین یوسف‌فام، جراح کولورکتال

برای آشنایی بیشتر با سوابق و زمینه فعالیت:
صفحه معرفی حرفه‌ای دکتر حسین یوسف‌فام

منابع علمی و مطالعه بیشتر

منبع به‌روزرسانی علمی مقاله

این مقاله بر اساس منابع علمی معتبر و توصیه‌های به‌روز درباره علائم، پیشگیری، غربالگری و درمان سرطان کولورکتال تنظیم شده است. توصیه‌های غربالگری ممکن است با توجه به سن، سابقه خانوادگی، سابقه پولیپ، بیماری‌های التهابی روده و سایر عوامل خطر متفاوت باشد.

آخرین بازبینی علمی: ۱۴۰۵ / ۲۰۲۶

5 1 رای
امتیازدهی به مقاله
guest

0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

عناوین اصلی مقاله

0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x